Historia aluminium
Związki glinu używane były od wielu tysięcy lat. Już człowiek pierwotny wykorzystywał związki glinu do wykonywania malowideł naskalnych, malowania twarzy podczas rytualnych obrzędów, jak również do wyrobu i barwienia ozdób, stanowiących pewnego rodzaju ówczesną biżuterię. Na przełomie wieków człowiek wykorzystywał związki glinu również w wielu innych dziedzinach np. w budownictwie, jubilerstwie, chemii, elektryce, kosmetyce, farmaceutyce, przemyśle żywnościowym, opakowaniowym oraz w gospodarstwie domowym.
Kolebką tego pierwiastka jest Dania. Aluminium w formie metalicznej znane jest dopiero od 1825 roku, w którym to duński fizyk H.Ch. Oerstedt otrzymał drobne ilości tego metalu (redukcja chlorku glinu potasem). Uzyskanie metalicznego glinu jest bardzo trudne. Glin odznacza się większym powinowactwem z tlenem niż inne domieszki wchodzące w skład rud glinu. W związku z tym aluminium nie można uzyskać przez bezpośrednią redukcję rudy, ponieważ inne domieszki rud redukują się szybciej niż sam glin.
Ponieważ aluminium odznacza się licznymi cechami bardzo korzystnymi dla wielu gałęzi przemysłu, więc nieustannie pracowano nad ulepszeniem technologii jego produkcji. W roku 1854 jako reduktor zastosowano sód. Rozpoczęto wówczas produkcję tego metalu na szerszą skalę. Aluminium jednak nadal bardzo drogie, a jego cena przewyższała cenę złota.
W roku 1886 opatentowana została metoda elektrolitycznego otrzymywania aluminium. Proces ten opracowany został równocześnie w USA i we Francji. Odkrycie to miało ogromne znaczenie, ponieważ dzięki temu można było obniżyć koszty i zwiększyć produkcję aluminium. Sposób otrzymywania aluminium metodą elektrolityczną wykorzystywany jest do dziś.
W XIX wieku produkcję aluminium rozpoczęły: Szwajcaria, Wielka Brytania, Niemcy, Austria, Norwegia, USA, Kanada oraz Rosja. Z każdym dniem ilość wyprodukowanego aluminium znacznie się zwiększała. W roku 1889 produkowano 93 tony aluminium, a w 1999 roku tylko w Europie 37 200 000 ton aluminium. Globalna produkcja tego metalu tuż pod koniec XIX wieku wynosiła 6000 t/rok. Wiek XX przyniósł kolejne zwiększenie produkcji aluminium, która średnio co 10 lat rosła dwukrotnie.